Ons kent ons en roddels gaan nog sneller dan Twitter. Hendrik de Haan woonde duidelijk niet in Koog aan de Zaan maar in Zwolle. Zit je met A op het terras? Binnen een dag heeft half Zwolle gehoord dat je er stiekem met Z zat. Oma’s en tantes die daardoor bezorgd opbellen en briefjes door de brievenbus gooien, het gebeurd allemaal in Zwolle. Zo ken ik Zwolle al 25 jaar en zo zal Zwolle ook altijd blijven. Want ook dat is typisch Zwols. Lekker degelijk, lekker behouden. Doe maar gewoon dan doe je gek genoeg, mallerd.

Ook dacht ik mijn hele leven dat Zwolle de stad is die het telkens net niet heeft. Hadden we eerst geen H&M, nu hebben we nog steeds geen IKEA. Is er eens een feestje voor jongeren in het park dan klagen alle buurtbewoners. Dat terwijl deze liefhebbers van het Nederlandse lied zelf he-le-maal losgaan op een festival als 'Van eigen bodem' in hetzelfde park. En nee daar hoor je ons ook niet over klagen. Ieder zijn feest, ik ontvlucht de stad wel voor een dag en ga naar een stad die wel een IKEA heeft. Of naar Utrecht waar ze wel weten hoe je een feestje moet houden. Maar ja als je na dat feestje met de trein terug wil naar Zwolle moet je om 22.50 uur weg uit Utrecht omdat je anders niet meer in Zwolle komt. Het westen en zuiden heeft een nachtnetwerk maar wij in het oosten? Ho maar! Via de snelweg terug naar Zwolle is misschien nog het meest bizar, de verlichting houdt namelijk na Amersfoort op. Einde bewoonde wereld, welkom in het noorden van het land. Je hoort het, ik dacht het zwaar te hebben om in Zwolle te leven.

Toch is mijn beeld over deze stad bijgedraaid door dit blok crossmediale journalistiek. Want alleen mijn eigen artikelen maar ook de artikelen van anderen doen me beseffen dat Zwolle niet grijs is maar zeker kleur heeft. Kijk maar eens rond in de dossiers en bij de andere producten op de site. Van hondenpoep tot het WK van koken met nieuwe Nederlanders tot het leed op een voetbalveld in holtenbroek en van gedichten tot transgenderisme, het komt allemaal aan bod. Zwolle leeft en de gemiddelde Zwollenaar maakt zich niet druk om een feestje, de snelweg of het ontbreken van de IKEA.

En de studenten? Die hebben al helemaal niet te klagen. Tenminste dat bleek na ons debat 'Zwolle Studentenstad?'. Daar waren zowel vertegenwoordigers uit de politiek, Windesheim, woningcoöperaties, horeca en studenten aanwezig om met elkaar de strijd aan te gaan over het studentenleven in Zwolle. Er ging een tijd in van een hoop voorgesprekken, het maken van filmpjes, het maken en verspreiden van promotiemateriaal, bloed zweet en tranen en het maken van een draaiboek. Na een zinderende avond bleek dat de studenten het helemaal niet zo erg hebben. De huren zijn niet anders dan in andere delen van het land en er is hoop voor een nieuwe samenwerking tussen Windesheim en de woningcoöperaties voor nieuwe huisvesting. De meeste studenten die in Zwolle studeren wonen nog in hotel Mama en zouden gewoon een schop onder hun kont moeten krijgen om echte studenten te worden. Dat zal het studentenleven redden in deze Hanzestad. Want er is meer dan genoeg te doen in deze studentenstad maar dat wordt niet gezien omdat de meeste studenten thuis blijven zitten. Met een door mama gesmeerde boterham aan tafel of met een zelf opgewarmde goedkope magnetron maaltijd op schoot. Lekker online op de site van de IKEA kijken. Ja doe maar gewoon dan doe je gek genoeg, mallerd.